thema |
Neo-Klassieke stad |
NEO KLASSIEKE STAD
<<< terug naar BAI-stad
Google Maps: <wandelroute 'de Neo Klassieke stad'>
Onderwerpen: Peperstraat - Julianaplein - Stationsweg - Station - Paleiskwartier
Publiek domein (bron: 10XDENBOSCH Olv Klijn en Joks Jansen)
De spannende zoektocht van gemeente én projectontwikkelaars naar klassieke stedelijkheid aan de westzijde van het spoor heeft geresulteerd ineen robuust plan met duidelijke straten met gesloten gevelwanden die in vergelijking met de breedte van de straat (voor Nederlandse begrippen) ongewoon hoog zijn. Met behulp van bouwblokken, boulevards en zichtassen is vormgegeven aan de openbareruimte. Vanwege de schaalvergroting van de jaren negentig zijn hier naast woningbouw (99% appartementen) en commerciële/ publieksfuncties, veelalgrootschalige kantoren te vinden. Binnen het project heeft een verevening plaatsgevonden tussen rendabele en niet rendabele investeringen (onder andere infrastructuur), zodat een kwaliteitsniveau van de openbare ruimte is ontstaan datbij een traditionele overheidsaanpak nooit zou zijn bereikt.
Grensverleggend in dit verband zijn de parkeerplaatsen, die uit het zicht zijn gebleven. Desondanks is de stedenbouwkundige architectonische kwaliteit niet overal even geslaagd of consequent doorgevoerd. Dat geldt evenzeer voor het publiek-private samenspel. In sommige gevallen moest de gemeente bakzeil halen, of bleken gewenste invullingen van ruimten niethaalbaar. D at was bijvoorbeeld het geval bij het nieuwe stationsgebouw van RobS teenhuis, die bij het emplacement voor stads- en streekbussen een wachtruimte had voorzien. Deze werd door de NS echter verhuurd aan drie fastfoodzaken. Bijde opening van het station merkte toenmalig minister Jorritsma hierover fijntjesop dat ‘wie droog wil staan, verplicht is een hamburger te bestellen. Bij serieuze wachttijden betekent dat een gedwongen Elvis-Presley-hamburger-dieetvoor onschuldige forenzen.’ En even leek het eropdat de toegang tot de passage (Passerelle) boven de perrons, die de feitelijke stationshal en de toegang tot de perrons vormt, door de NS zou worden geregeld via tourniquets met chipkaartbediening. Een privatisering van deze passage lag op de loer.
foto: Hans Aarsman - 2008: Stationplein
Verzet van de wijkraad en gemeenteraad, en overleg met de NS bleken echter voldoende om dit gevaar vooralsnog af te wenden. Gelukkig, want de grootste winst van het Paleiskwartier is de verbinding die is ontstaan tussen de historische binnenstad en de stad aan de westzijde van het spoor. In de beleving van veel Bosschenaren heeft het spoor niet alleen als fysieke, maar ook als mentale barrière gewerkt. Vóór en achter het spoor zijn kwalificaties die lange tijd niet zonder betekenis waren. Volgens velen woonde je achter het spoor aan de verkeerde kant van de stad. Door de aanleg van het Paleiskwartier en de voetgangersbrug over het spoor (Passerelle) alsook de aanleg van het Westerpark met zijn randbebouwing is de scheiding gedeeltelijk opgeheven.
foto: Hans Aarsman - 2008: Paleiskwartier Armada
Of het ook daadwerkelijk tot een interactie van de verschillende stadsdelen komt, tot een menging van binnenstadspubliek en Paleiskwartierbewoners, is sterk afhankelijk van de openbare functies die men er situeert in de vervolgfasen van de planuitvoering.
Het Paleis van Justitie en de Hogescholen in de onderwijsboulevard genereren weliswaar publiek, maar alleen tussen 9 en 5. De levendigheid en daarmee samenhangende stedelijkheid komt er pas wanneer bijzondere (culturele) voorzieningen, zoals een bibliotheek, theater of museumcomplex, de huidige monofunctionaliteit van wonen en werken kunnen gaan doorbreken. Dan kunnen de mensen over de bestaande en nieuw geplande Passerelles worden gelokt om de nieuwe binnenstad te beleven en kan het Paleiskwartier uitgroeien tot een echt publiek domein met een vitale stadscultuur, minstens evenwaardig aan de historische binnenstad.
foto: Hans Aarsman - 2008: Mercatorplein

bai stad

